ชมรมปั่นจักรยานกินลม ชมวิว ได้มีโอกาสต้อนรับสมาชิกใหม่ เมฆ และ แบงค์ ซึ่งเป็นเด็กวัยรุ่นเรียนอยู่ในระดับมัธยมต้นที่สนใจออกกำลังกาย มีใจรักในการปั่นจักรยาน ทั้งสองได้รับการบอกเล่าเรื่องนี้จาก แฟรงค์ คูบัว แบงค์บอกว่าปกติปั่นจากบ้านไปร้านเกมส์ ตามวิถีทางของเด็กในปัจจุบัน หรือที่เรียกกันว่านักซิ่งประจำหมู่บ้าน ผู้เขียนได้มีโอกาสปั่นจักรยานออกทริปด้วยกัน เช่นปั่นจักรยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 ปั่นขึ้นเขางู เขาแก่นจันทน์ เขาวัง วัดหนองหอย ได้เห็นลีลาการปั่นแบบหวาดเสียว เช่น ปล่อยมือ ปาดหน้า ปาดหลัง ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เมื่อเข้ามาในชมรม เมฆ และ แบงค์ ก็ได้เห็นเทคนิคการปั่นจักรยานท่องเที่ยวที่ถูกต้อง พี่ไก่ ปั่นฉิว จะเป็นคอยสอน หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองได้พัฒนาตัวเอง มีเทคนิคที่ดีขึ้น สิ่งที่ผู้เขียนประทับใจ ทั้งสองไม่เคยบ่นเหนื่อย อดทน และยังไหวตลอด แบงค์เคยพูดออกมาว่าวิวข้างบ้านเรามันสวยดีนะ แสดงถึงว่าได้เริ่มใช้ชีวิตแบบธรรมดาที่ได้เห็นสิ่งสวยงามใกล้บ้านในโลกความจริง ได้ใกล้ชิดชุมชนของตนเอง สมัยนี้ส่วนใหญ่จะอยู่กับจอสี่เหลี่ยมทั้งเล็กและใหญ่ในสังคมยุคก้มหน้า ซึ่งเด็กทั้งสองก็เช่นกันเมื่อถึงจุดพักเหนื่อยจะก้มหน้าและคุยกัน แต่ทั้งสองก็ได้จัดเวลาให้กับตัวเองการตื่นตีห้าเพื่อออกไปปั่นจักรยานกับสมาชิกคนอื่นๆ เคยถามเมฆบนเขางูในขณะที่ต๋อย หลังเลนส์ กำลังต้มกาแฟ ว่ามาปั่นทำไม มันสนุกดีครับ เป็นคำตอบง่ายๆแต่ทำยาก ความสุข ความสนุกจากสื่อคงจะไม่เท่ากับการที่ครั้งหนึ่งเราได้มีโอกาสสัมผัสและใกล้ชิดกับสิ่งนั้นๆโดยตรง ลองดูครับ
เขียนโดย Pued@ICT